DE NIEUWE WERELD van Alphonse D'HEYE

EMO-ICONS ®
" CONNECTIONS BETWEEN "


Alphonse D’HEYE: een lang voorbereide ommekeer

Alphonse D’HEYE exposeert sinds 12 jaar op de Zeedijk in Knokke. De kijker werd er tot voor kort vergast op een wonderbaarlijk ensemble van impressionistische doeken waaruit levenslust straalde, landschappen zich ontvouwden, diepte werd gecreëerd, bloemen elkaar verdrongen en de figuratie triomfeerde in taferelen van rust en diepte, van licht en de kleuren van de elkaar opvolgende seizoenen. Nu hangen er tientallen op het eerste gezicht vreemde doeken van zijn hand die allen portretten blijken te zijn van nationaal en internationaal bekende personages, die echter allen iets opvallends vertonen namelijk een streep ogen die een verfijnd hyperrealisme oproepen en die fel contrasteren met de rest van het portret.

Ieder doek is twee personages, twee die aan elkaar refereren zoals Albert II aan Delphine, Picasso aan Franco, Hitler aan Anne Frank en noem maar op. Een pantheon van verbanden en zowel geestelijke als reële relaties. Dualiteit naar de vorm en naar de gedachte. De artistieke demarche van D’HEYE stoelt op interactie van wat als een etherische dualiteit kan worden omschreven en op de verlichte visie en de deelname van de kijker van wie enige inspanning wordt verwacht tot de  verschijnt, tot hij evenzeer door de idee als door de merkwaardige beeldtaal wordt gegrepen.

De inventiviteit van de kunstenaar heeft te maken met het hart van de maatschappij waarin wij leven en waarin de werkelijkheid alle mogelijke dimensies en gestalten kan aannemen. Zo heeft een boeiende wisselwerking plaats tussen een ongewone en zelfs unieke beeldtaal die steunt op een veeleisend metier en een al even ongewoon gedachtegoed dat concreet is en tevens 

Het is op zich een boeiend gegeven te kunnen vaststellen dat een kunstenaar, die ruim 25 jaar impressionistische taferelen heeft geschilderd en daarbij een grote bijval kende, ogenschijnlijk plots de idee naast het beeld plaatst en die idee een uitermate belangrijke om niet te zeggen dominante rol verleent. Twee werkelijkheden die concrete zijn wezens ondergaan een symbiose en versmelten in mekaar, wat ze niet belet de vertolking te zijn van een tweeledigheid die veel verder reikt dan de aanvankelijke verbazing van een oppervlakkige ontmoeting. De gehele maatschappij wordt hier op bijzonder originele wijze in vraag gesteld en put de intensiteit van haar zegging uit toetsen die aan een impressionistische techniek refereren en uit een nauwgezetheid die met een gevoelig hyperrealisme verwant is.

hugo brutin, art critic, member a.i.c.a.

©Emo-Icons - Webdesign Webspice